برخی علاقه‌مندان فلسفه غرب، فلسفه اسلامی را ناپویا و ناکارآمد می‌شمارند. دکتر قدرت‌الله قربانی در مقاله «فلسفه اسلامی معاصر و چالش‌های پیش‌رو» بیش‌تر نقدهای مربوط به این حوزه را جمع‌آوری و در یازده محور ارائه می‌دهد. پژوهش پیش‌رو به تحلیل انتقادیِ نقدهای یادشده پرداخته و مهم‌ترین نتایج آن عبارتند از: 1. مولفه‌های پویایی بدون هیچ منطقی و تنها به‌دلیل اتصاف فلسفه غرب به آنها، انتخاب شده‌اند (مصادره به‌مطلوب). 2. برخی مولفه‌ها خودشکن و برخی دیگر تکراری هستند. 3. «تنوع در روش و موضوع فلسفه»، مولفه کاملا نادرستی است که به هرج و مرج علمی می‌انجامد. 4. «انتزاعی‌بودنِ فلسفه اسلامی» به‌مثابه ذهن‌بافی نیست، بل به‌معنای یافتن لایه‌های ژرف‌تری از واقعیت است که دیگران نمی‌یابند. 5. «استقلال‌جویی» از سخنان نادرست گذشتگان، بدیهی و از سخنان درست گذشتگان، رویکردی نامعقول است. 6. «پرهیز از جزم‌گرایی» شیوه پسندیده‌ای است که هردو فلسفه غرب و اسلامی، برای پویایی به آن نیاز دارند. 7. مولفه‌های «ارتباط با پرسش‌های انسان معاصر»، «کاربردی بودن»، «تعامل با حوزه‌های معرفتی و مکاتب فلسفی دیگر»، «امکان تولید فلسفه مضاف» و «نظریه‌پردازی به‌جای تقلید» سودمندند، اما فلسفه اسلامی مانند فلسفه غرب، واجد مراتبی از آنها و فاقد مراتبی دیگر است. سلب مطلق آنها از فلسفه اسلامی نارواست. کلیدواژه‌ها: فلسفه اسلامی، فلسفه غرب، پویایی، کارآمدی، نقادی.